Het verdriet van opa’s en oma’s

Graag vraag ik aandacht voor het verdriet van opa’s en oma’s om het verlies van hun kleinkind

Hun verdriet wordt bijna niet erkend Terwijl ze dubbel verdriet hebben. Verdriet om het verlies van hun kleinkind. En verdriet om hun kind dat zoveel pijn moet lijden. En ze kunnen er niets aan doen

Hoe machteloos moeten zij zich wel niet voelen? 

Hoeveel pijn moet het wel niet doen als je je kind niet kan behoeden voor pijn en verdriet

Als ouder wil je je kind ten alle tijden behoeden voor pijn en verdriet. En als er sprake is van pijn en/ of verdriet dan wil je niets liever dan de pijn overnemen en een oplossing zoeken

Maar hoe doe je dat als er geen oplossing is? 
Hoe doe je dat als je de pijn niet kan wegnemen?

Het voelt als ongepast om je verdriet te uiten want voor de ouders is het, het ergst…

Opa’s en oma’s gaan vaak voorbij aan hun eigen verdriet. Laten hun verdriet onbesproken. Voelt als niet gepast. Want het is immers voor de ouders het ergste. Toch?

Het antwoord is nee. Ook opa’s en oma’s hadden een toekomstdroom met hun kleinkind. Hadden een idee over de rol die zij in het leven van de baby zouden spelen. En die droom is, net als bij de ouders, in één keer weggevaagd.

Net als de ouders moeten zij leven met het gemis. Moeten zij leven met de leegte die hun kleinkind achterliet. En net als de ouders moeten zij op zoek naar manieren om het verdriet en verlies te overleven.

‘Boekentip’

In mijn boek Je bent je kindje verloren… hoe nu verder, deel ik tips hoe je als opa of oma het verlies van je kleinkind betekenis en een plek in je leven kunt geven. Mijn boek koop je hier of via de plaatselijke boekhandel.

Mocht je echter behoefte aan 1 op 1 coaching, neem dan hier vrijblijvend contact met mij op.

Weet dat je het niet alleen hoeft te doen.

PS Om het verlies van grootouders meer bespreekbaar te maken maar bovenal om hen nog meer te kunnen helpen bij hun rouwproces, ben ik op zoek naar grootouders die hun verhaal met mij willen delen. Zodat het boek naast tips ook verhalen van ervaringsdeskundigen bevat.

Neem contact met mij op via 06 10 87 86 36 of mail naar info@dunamiscoaching.nl als je je verhaal met mij wilt delen. 

Deel mijn verhaal

Opnieuw zwanger na het verlies van je baby. Dolblij maar ook doodsbang

Ondanks de angst, weer een zwangerschap aangaan Ik weet nog steeds niet waar ik de moed vandaan haalde. Nog een keer zwanger worden nadat ik mijn twee kinderen was verloren en mijn derde zwangerschap eindigde in een miskraam. Hoe dan? En waarom dan? Ik hoor het je...

Feestdagen doorkomen na het verlies van je baby.

De feestmaand is begonnen Samen met mijn man, hang ik de slingers op voor onze jongste zoon. Hij wordt 6 jaar. Op zijn verjaardag begint de adventsperiode. Is het nog 4 dagen tot pakjesavond. Is het de eerste dag van de voor velen 'mooiste tijd van het jaar'. Ik...

Verborgen verdriet

Het is nauwelijks voor te stellen dat je je overleden baby niet mag zien. Dat het direct van je wordt weggenomen zodat je er geen band mee opbouwt. En je je er niet aan gaat hechten. Dat je je baby niet zelf mag laten begraven of cremeren. En dat je niet weet waar...

0 reacties