Ik voelde mij gehoord…

Ik had laatst een gesprek met een cliënt en vroeg haar wat haar geholpen had in haar rouwproces. Ze antwoordde: ik voelde mij gehoord en begrepen

Ik zocht erkenning voor mijn verdriet
Ik zocht erkenning voor mijn gevoelens
Ik zocht erkenning voor mijn schuldgevoel

Ik kreeg adviezen die mij niet verder hielpen

Ik kreeg allerlei adviezen zoals:
je moet je niet schuldig voelen aan de dood van je kindje. Je kon er niks aan doen
je moet het een plekje geven want je moet wel door
kijk naar wat je wel hebt

Maar hoe dan? Dat vertelde niemand mij

Ik moest met iemand praten omdat ik er aan dreigde onderdoor te gaan

Omdat ik er aan onder door dreigde te gaan en een kind had om voor te zorgen, besloot ik dat ik met iemand moest praten. Met iemand die mij echt begreep. Ik wilde gehoord worden

Ik was niet op zoek naar ‘mijn nieuwe ik’ Ik had geen behoefte om te ontdekken wat het verlies mij persoonlijk kon brengen. Zover was ik niet. Ik was verlamd door het verdriet. Mijn leven was in één keer gitzwart geworden. En daar wilde ik uit. Maar hoe? ik had werkelijk geen idee. En ook niet de moed…

Bij jou kreeg ik wel waar ik naar op zoek was

En bij jou voelde ik mij gehoord. Jij luisterde. Je gaf mij erkenning. Probeerde mij niet op andere gedachten te brengen maar legde uit dat mijn gevoelens en gedachtes normaal waren. Jij vond niks gek. Bij jou mocht ik gewoon mijn verhaal doen. En dat verlichtte mijn pijn. En zo ontstond er ruimte om voorzichtig weer mijn leven op te pakken.

Je staat er niet alleen voor

Ben je ook je kind verloren?
Voel je je ook zo onbegrepen?
Heb je ook behoefte aan een luisterend oor?
Aan iemand die gewoon luistert?
Bij wie je gehoord voelt?
Neem vrijblijvend contact met mij op

Rouwen doe je op je eigen manier maar je hoeft het niet alleen te doen

Deel mijn verhaal

Stuwing na stil geboren baby

Mijn lijf snapt er niets van Mijn borsten doen zeer. Ze zijn rood en heel groot. Het zit vol moedermelk. Het doet pijn. Het brandt. Ik voel de tranen opkomen. Weet mij geen raad, behalve dat ik zoek naar verlichting. Mijn emoties zitten hoog. Ik kan alleen maar huilen...

Hoe een onvoltooid negen maanden dagboek mij inspireerde tot het maken van Koesterboek; een custom made zwangerschapsdagboek

Ik word moeder En daar waren die twee blauwe streepjes. Die streepjes die bevestigde dat ik zwanger was. Ik werd moeder! Natuurlijk hield ik er rekening mee dat het mis kon gaan. Dus met gepaste blijdschap wandelde ik de eerste ‘cruciale’ drie maanden door. En toen...

Hoe vertel je, je kind dat de baby niet (meer) leeft?

Soms wil je gewoon niet geloven dat het fout gaat Afgelopen zaterdag was de finale van het Eurovisie Songfestival. Al weken verheugde ik mij erop om samen met mijn jongste naar Joost Klein te kijken en Europapa mee te zingen. Helaas werd Joost Klein gediskwalificeerd....

0 reacties