Herinner je deze dag nog…

Een melding van mijn telefoon met herinneringen. Foto’s en filmpjes die mij laten glimlachen en weer even terugbrengen naar dat moment.

Dan komt er een beeld voorbij. Van mij. Net zwanger en trots kijkend naar de camera. Onbezorgd en vol verwachting. Blij. Ik kijk naar de datum en zie 11 augustus 2014. Het dringt tot mij door dat dit mijn eerste zwangerschap was. Ik was zwanger van mijn dochter.

Ik word even overvallen door verdriet

Even ben ik uit balans. Voel ik weer de leegte en het verdriet. Maar dan neemt de liefde en trots de overhand. Precies zoals op de foto. En besef ik dat het verdriet echt plaats heeft gemaakt voor liefde en trots.

De belofte weer gelukkig te worden, zorgde ervoor dat we ons leven weer oppakten

Na haar overlijden, beloofden we Madelon dat we weer gelukkig zouden zijn. Dat we haar in liefde zouden gedenken. Immers haar komst was het mooiste wat ons was overkomen. De mooiste tijd van ons leven. En dat werd nu overschaduwd door verdriet. Dat verdiende ze niet.

Het lijkt heel simpel maar dat was het zeker niet. Maar het is uiteindelijk wel hoe we haar herinneren. En ook haar broertje dat een jaar later overleed.

Alle emoties omarmen, ook die we liever niet voelden, hielpen ons door het rouwproces

Door het verdriet en alle andere gevoelens te omarmen. Door toe te geven aan het rouwproces. Door te erkennen dat we gevoelens hebben die we liever niet willen voelen. Die we liever niet bij onszelf willen ontdekken. Omdat we ons ervoor schamen.

We lieten ons meevoeren met de wind en deinde mee op de golven. Maar dat niet alleen. We verplichtten ons om afleiding en lichtpuntjes te zoeken. Hoe klein ook.

En zo kwamen wij op het punt waar wij nu zijn. Gelukkige ouders van drie kinderen. Waarvan twee vlinderkindjes.

Het verlies heeft mij ook inzichten gebracht

Iedere dag zie ik lichtpuntjes. Iedere dag besef ik hoe bijzonder het leven is. Met al zijn mysteries. En ben ik dankbaar. Dankbaar dat mijn twee oudste kinderen mij deze waardevolle levenslessen hebben gegeven.

Het leven kan abrupt over zijn dus geniet van het moment en stel niet uit wat je vandaag kunt doen.

Geluk zit in kleine dingen; de ontluikende natuur bij het begin van de lente, een zonnestraal op een bewolkte dag, de geur van gras, samenzijn met mensen van wie je houdt…

Wanneer ik dit schrijf, kijk ik naar de herinnering van vorige week. Samen met mijn zoon op Koningsspelen.

Deel mijn verhaal

Opnieuw zwanger na het verlies van je baby. Dolblij maar ook doodsbang

Ondanks de angst, weer een zwangerschap aangaan Ik weet nog steeds niet waar ik de moed vandaan haalde. Nog een keer zwanger worden nadat ik mijn twee kinderen was verloren en mijn derde zwangerschap eindigde in een miskraam. Hoe dan? En waarom dan? Ik hoor het je...

Feestdagen doorkomen na het verlies van je baby.

De feestmaand is begonnen Samen met mijn man, hang ik de slingers op voor onze jongste zoon. Hij wordt 6 jaar. Op zijn verjaardag begint de adventsperiode. Is het nog 4 dagen tot pakjesavond. Is het de eerste dag van de voor velen 'mooiste tijd van het jaar'. Ik...

Verborgen verdriet

Het is nauwelijks voor te stellen dat je je overleden baby niet mag zien. Dat het direct van je wordt weggenomen zodat je er geen band mee opbouwt. En je je er niet aan gaat hechten. Dat je je baby niet zelf mag laten begraven of cremeren. En dat je niet weet waar...

0 reacties