Herinner je deze dag nog…

Een melding van mijn telefoon met herinneringen. Foto’s en filmpjes die mij laten glimlachen en weer even terugbrengen naar dat moment.

Dan komt er een beeld voorbij. Van mij. Net zwanger en trots kijkend naar de camera. Onbezorgd en vol verwachting. Blij. Ik kijk naar de datum en zie 11 augustus 2014. Het dringt tot mij door dat dit mijn eerste zwangerschap was. Ik was zwanger van mijn dochter.

Ik word even overvallen door verdriet

Even ben ik uit balans. Voel ik weer de leegte en het verdriet. Maar dan neemt de liefde en trots de overhand. Precies zoals op de foto. En besef ik dat het verdriet echt plaats heeft gemaakt voor liefde en trots.

De belofte weer gelukkig te worden, zorgde ervoor dat we ons leven weer oppakten

Na haar overlijden, beloofden we Madelon dat we weer gelukkig zouden zijn. Dat we haar in liefde zouden gedenken. Immers haar komst was het mooiste wat ons was overkomen. De mooiste tijd van ons leven. En dat werd nu overschaduwd door verdriet. Dat verdiende ze niet.

Het lijkt heel simpel maar dat was het zeker niet. Maar het is uiteindelijk wel hoe we haar herinneren. En ook haar broertje dat een jaar later overleed.

Alle emoties omarmen, ook die we liever niet voelden, hielpen ons door het rouwproces

Door het verdriet en alle andere gevoelens te omarmen. Door toe te geven aan het rouwproces. Door te erkennen dat we gevoelens hebben die we liever niet willen voelen. Die we liever niet bij onszelf willen ontdekken. Omdat we ons ervoor schamen.

We lieten ons meevoeren met de wind en deinde mee op de golven. Maar dat niet alleen. We verplichtten ons om afleiding en lichtpuntjes te zoeken. Hoe klein ook.

En zo kwamen wij op het punt waar wij nu zijn. Gelukkige ouders van drie kinderen. Waarvan twee vlinderkindjes.

Het verlies heeft mij ook inzichten gebracht

Iedere dag zie ik lichtpuntjes. Iedere dag besef ik hoe bijzonder het leven is. Met al zijn mysteries. En ben ik dankbaar. Dankbaar dat mijn twee oudste kinderen mij deze waardevolle levenslessen hebben gegeven.

Het leven kan abrupt over zijn dus geniet van het moment en stel niet uit wat je vandaag kunt doen.

Geluk zit in kleine dingen; de ontluikende natuur bij het begin van de lente, een zonnestraal op een bewolkte dag, de geur van gras, samenzijn met mensen van wie je houdt…

Wanneer ik dit schrijf, kijk ik naar de herinnering van vorige week. Samen met mijn zoon op Koningsspelen.

Deel mijn verhaal

Stuwing na stil geboren baby

Mijn lijf snapt er niets van Mijn borsten doen zeer. Ze zijn rood en heel groot. Het zit vol moedermelk. Het doet pijn. Het brandt. Ik voel de tranen opkomen. Weet mij geen raad, behalve dat ik zoek naar verlichting. Mijn emoties zitten hoog. Ik kan alleen maar huilen...

Hoe een onvoltooid negen maanden dagboek mij inspireerde tot het maken van Koesterboek; een custom made zwangerschapsdagboek

Ik word moeder En daar waren die twee blauwe streepjes. Die streepjes die bevestigde dat ik zwanger was. Ik werd moeder! Natuurlijk hield ik er rekening mee dat het mis kon gaan. Dus met gepaste blijdschap wandelde ik de eerste ‘cruciale’ drie maanden door. En toen...

Hoe vertel je, je kind dat de baby niet (meer) leeft?

Soms wil je gewoon niet geloven dat het fout gaat Afgelopen zaterdag was de finale van het Eurovisie Songfestival. Al weken verheugde ik mij erop om samen met mijn jongste naar Joost Klein te kijken en Europapa mee te zingen. Helaas werd Joost Klein gediskwalificeerd....

0 reacties